تتسوزو ايواموتو



تتسوزو ايواموتو

تتسوزو ايواموتو

Tetsuzō Iwamoto

متولد 15 ژوئن 1916 ، مرگ 20 می 1955 او برترين خلبان آس نيروی دريائی ارتش امپراطوری ژاپن در طول جنگ دوم جهانی بود و به لقب كوتتسو (به معنی تتسوی ببر) ناميده ميشد. زندگينامه تتسوزو در 15 ‍ ژوئن 1916 در شهر ماسودا در ژاپن متولد شد اما در شهر ساپورو در هوكايدو بزرگ شد. او سومين پسر پدرش بود، او در مدرسه به اسکی بسيار علاقه نشان داد. پدرش رئيس پليس شهر ساپورو بود. زمانی كه او به سن 13 سالگی رسيد پدرش بازنشسته شد و خانواده او به زادگاهش بازگشتند. او در آن شهر به دبيرستان كشاورزی و جنگلبانی رفت. او در دبيرستان به درسهای هندسه و رياضيات بسيار علاقه داشت و غالب اوقات در اين درسها نمره A ميگرفت. او پسری چالاك و خستگی ناپذير بود و همچنين در دسته موزيك مدرسه خود به عنوان شيپور زن فعاليت ميكرد. گياهان و گلها دو مسئله مورد علاقه ديگر او بودند. او در فصل ماهيگيری به ماهيگران محلی كمك ميكرد و از ابتدای صبح به ساحل ماسه ای ميرفت و ماهی ها را به سوی تور ماهيگيران هدايت ميكرد. او غالب اوقات با معلم خود بحث ميكرد و به عنوان پسری بی ادب و خود رای به حساب می آمد. او در سال 1934 به ارتش پيوست و در سن 18 سالگی فارغ التحصيل شد. او در سال 1936 برای پذيرفته شدن در واحدهای هوائی نيروی دريائی امپراطوری ژاپن به سختی درس خواند و تلاش كرد و سرانجام به همراه 26 جوان ديگر برای خلبانی انتخاب شد. از دسامبر همان سال آنها به آموزش با هواپيماهای شكاری در كلاس 34 مشغول شدند. او تحت تعليمات يك آموزگار پرواز به نام چيتوشی ايسوزاکی قرار گرفت كه یکی از معلمين خوشنام خلبانی در ژاپن محسوب ميشد و تتسوزو ايواموتو یکی از بهترين های كلاس خود بود و سرانجام در 10 فوریه 1938 ايواموتو از آموزشگاه خلبانی فارغ التحصيل شد. بلافاصله پس از اتمام آموزش خلبانی، او به همراه ليدر گروه خود از پايگاه هوائی اومورا در ناگازاکی برخواست و پس از 2 ساعت و يك ربع پرواز برفراز دريای چين در فرودگاهی در خارج شهر نانجينگ فرود آمد. ايواموتو در اولين ماموريت جنگی خود در 25 فوریه 1938 و زمانی كه در گروه 13 هوائی خدمت ميكرد توانائی خود را به نمايش گذاشت. او در اين روز ادعا نمود 4 جنگنده چینی را برفراز شهر نانچانگ هدف قرار داده و سرنگون كرده است اما احتمالا فقط يك پيروزی بايد در اين روز بدست آمده باشد. وی از فاصله 50 متری با شليك مسلسل هواپيمای خصم را هدف قرار داده بود. ابتدا يك دود سفيد از هواپيمای دشمن خارج شد و پس از مدتی سرنگون شد. او به دليل عمليات شجاعانه خود برضد نيروهای چینی در روز 29 آوریل 1938 مورد تقدير قرار گرفت زيرا موفق شده بود در جبهه چين و طی 82 ماموريت نظامی 14 پيروزی به دست آورد و به عنوان برترين خلبان‌ آس ژاپن نيروی دريائی ارتش امپراطوری ژاپن شناخته شد. در سپتامبر 1938 ايواموتوی 22 ساله دستور يافت به ژاپن بازگردد و مامور به خدمت در گروه هوائی ساكائی گرديد. در سال 1940 او به دريافت نشان طلای كيته (KITE) مفتخر شد. او به عنوان خلبانی با تاكتيك كلاس A در واحد هوائی نيروی دريائی ارتش امپراطوری ژاپن شناخته شد و همچنين تا مارس 1944 بيش از 8 هزار ساعت پرواز عملياتی انجام داده بود كه بالاترين ركورد در ارتش ژاپن بود. اسناد تهيه شده توسط آمريكائی ها او را به عنوان خلبانی غير قابل جايگزين و غير معمولی در ارتش ژاپن معرفی نموده بود. آمار پيروزيهای او در جنگ دوم جهانی به شرح ذيل ميباشد: در جبهه چین 14 پيروزی (كسب عنوان خلبان آس ژاپن) در جبهه هند و پاسفیک 202 پيروزی نابودی 2 فروندهواپيماهای خصم بر روی زمين صدمه زدن به 2 فروند هواپيماهای خصم با پايان جنگ افسانه دوستی خلبانان ژاپنی و متفقين درباره تتسوزو ايواموتو درست از آب در نيامد. آمريكائی ها در جستجوی نظاميان ژاپنی كه در جنايات جنگی شركت داشتند برآمدند و افسران تحقيق ژنرال مك آرتور در توکیو 2 بار تتسوزو را احضار كردند اما تتسوزو از پذيرش اتهام جنايات جنگی خودداری نمود. او در ليست سياه متفقين قرار گرفت و امكان استخدام در بخش دولتی را از دست داد. او به همراه همسرش كه او هم یکی از افسران ارتش ژاپن بود به زادگاه خود بازگشتند و به كار تجاری دست زدند كه با مخالفت نيروهای اشغالگر مواجه شد. در اين زمان يك گروه از روزنامه نگاران ژاپنی يك راديوی ضد ارتشی راه انداختند ولی با همه اين احوال مردم ژاپن به تتسوزو علاقه زيادی داشتند. ايواموتو تا بهار سال 1952 كه قرار داد صلح بين ژاپن و آمريكا در شهر سانفرانسيسكو منعقد شد ايام سختی در پيش داشت. در سال 1952 تتسوزو در آسياب ماسودا به كار پرداخت ولی در تابستان 1953 مبتلا به درد معده گرديد. يك جراح ناراحتی او را التهاب روده تشخيص داد كه مدتی بعد با آپانديسيت همراه شد و پس از عمل جراحی تتسوزو از درد در ناحيه كمر شكايت نمود. بنا به دلایلی ناشناخته پزشكان سه دنده از چهار دنده او را بدون بيهوشی برداشتند كه پس از مدتی به عفونت خونی منتهی گرديد. هممسرش آخرين كلمات او را چنين توصيف نمود: وقتی كه من بهبود يافتم ميخواهم دوباره پرواز كنم. بهترين خلبان آس تاريخ نيروی هوائی ژاپن در 20 ماه می 1955 درگذشت.