قتل عام بازماندگان کشتی ژاپنی غرق شده توسط زیردریایی آمریکایی


قتل عام بازماندگان کشتی ژاپنی غرق شده توسط زیردریایی آمریکایی

زیردریایی واهو USS Wahoo SS-238

زیردریایی واهو USS Wahoo SS-238

جنایت جنگی توسط هر گروه و کشوری که صورت بگیرد محکوم است، گاهی اوقات جنایاتی رخ می دهد که آدمی را به واقع به حیرت می اندازد که به راستی فطرت انسانی آنها به کجا رفته است؟ چگونه عده ای می توانند به همین راحتی تعداد زیادی انسان غیر مسلح و درمانده را با سرمستی و بصورت تفریح به قتل رسانند؟ قبلا در مورد محکومیت کارل دونیتس فرمانده نیروی دریایی آلمان مطلبی را نوشتم که به علت نجات ندادن بازماندگان کشتی های غرق شده در دادگاه نورنبرگ محکوم شد، موضوعی که الان درباره ی آن می خوانید داستانی به مانند همان است اما این بار در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا که این بار نه تنها انها را نجات ندادند بلکه دست به کشتار آنها نیز زدند. و بر خلاف علت تصمیم دونیتس که حمله ی هواپیماهای آمریکایی به زیردریایی های آلمانی بود هیچ حمله ای به زیردریای آمریکایی توسط دشمن رخ نداد و تنها بر حسب نفرت و تفریح صورت گرفت. در 26 ژانویه 1943 یک کشتی ترابری نیرویهای ژاپنی در سومین ماموریت زیردریایی آمریکایی واهو(wahoo) در دریای ژاپن مورد حمله قرار گرفته و شروع به غرق شدن کرد، دریا پر از ژاپنی های شده بود که برای نجات جان خود به درون آب پریده بودند و درون قایق های نجات بودند. عرف و قوانین جنگی اعلام داشته است شناوری که مسئول غرق کردن یک شناور دیگر است باید تمام تلاش خود را برای نجات بازماندگان آن انجام دهد،پس از مورد هدف قراردادن کشتی مزبور زیردریایی آمریکایی به روی آب آمده و خدمه آن به سوی قایقهای نجات شروع به شلیک می کنند و ژاپنی های درون قایقها را مجبور به ترک قایقها و پریدن به درون آب می کنند. در این هنگام تعدادی از ژاپنی ها با سلاحهای دستی همراه خود شروع به پاسخگویی می کنند که در ادامه کار همه ی آنها به مانند یک سرگرمی شکار توسط خدمه کشتی با انواع سلاحهای مختلف همچون تیربار و سلاحهای هجومی و مسلسلهای دستی و ...کشته می شوند. تعدادی از مسئولان نیروی دریایی سعی بر تطهیر و غیرعمدی بودن اتفاق کردند اما ستوان جورج گرایدر که یک افسر تازه کار در درون زیردریایی واهو بود در مورد این واقع گفته است که دریابان مورتان(فرمانده زیردریایی) یک نفرت نژادی و عمیق از دشمنان داشت و خواستار کشته شدن همه ی آنها بود.او دستور مستقیم و عمدی قتل عام آن ژاپنی های گیرافتاده رو صادر کرد. در ادامه اظهاراتش او این اتفاق را یک قتل عام می دانست. پس از بازگشت زیردریایی از ماموریت خود، یکی از خدمه ی آن در یک مصاحبه اینگونه به شرح ماجرا پرداخت :

" ما حساب کردیم در حدود 7 هزار نفر در درون قایقهای نجات و یا به حالت شنا بر روی آب بودند، پس به روی آب آمدیم و بعد از نیم ساعت شلیک کردن، دریا از ژاپنی ها پاک شده بود. مثل کشتن کلی مگس بود. یکی از ژاپنی ها تا 12 فوتی زیردریایی شنا کرده بود و می تونیم بگیم که اون داشت با ما حرف می زد. ما تصمیم داشتیم اون رو زنده بگیریم ولی کاپیتان گفت: به اون حرومزاده شلیک کنید! ... خب یه نفر با یه تفنگ تامی این کار رو انجام داد."

دادلی واکر مورتان، فرمانده زیردریایی واهو

دادلی واکر مورتان، فرمانده زیردریایی واهو

زیردریایی واهو یکی از افتخارات نیروی دریایی آمریکا می باشد که 6 مدال جنگی را به دست آورده بود، در دسامبر همان سال در هنگام خارج شدن از تنگه ی لا پروس مورد شناسایی هواپیماهای ضد زیردریایی ژاپنی قرار می گیرد و ژاپنی ها از راه دریا و هوا با استفاده از سلاحهای ضد زیردریایی همچون بشکه های شارژ عمیق در تمام طول روز آن را مورد حمله قرار می دهند، همین طور از 2 روز قبل نیروهای ضد زیردریایی ژاپن به حالت آماده باش در آمده بودند و توسط قایقهای جنگی و گشتی خود اقدام به مین ریزی در این تنگه کرده بودند. در اثر این حمله یک سوراخ بزرگ و مرگبار در زیردریایی به وجود آمد که باعث غرق زیردریایی همراه با تمام خدمه ی آن شد، در گزارشهای پس از آن توسط بعضی از فرماندهان رده بالا اعلام شد که این زیردریایی در اصل قربانی یکی از اژدرهای خود در هنگام بارگذاری شده است و بعضی نیز مدعی شده اند آنها به یک مین دریایی برخورد کرده اند و غرق شده اند.هرچه بود غرق شدن این زیردریایی تاثیر عمیقی بر ناوگان زیردریایی های آمریکا داشت به طوری که پس از آن زیردریایی های آمریکایی عملیاتهای هجوم و نفوذ به دریای ژاپن را متوقف ساخته و تا ژوئن 1945 زمانی که به تجهیزات ویژه ی نوین کشف مین مجهز شدند وارد این محدوده نشدند.

به طور رسمی در 6 دسامبر 1943 از بین رفتن زیردریایی واهو اعلام شد اگرچه تا سال 2006 مشخص نشد که این زیردریایی دقیقا کجا غرق شده است، در این سال یک تیم اکتشافی از روسها و آمریکایی ها توانستند محل دقیق غرق شدن آن را مشخص کنند و سپس آن مکان توسط ایالات متحده گلریزی شده و یک یادبود رسمی برای خدمه ی جنایتکار آن ساخته شد. محمدحسین پاز منبع:http://wars-and-history.com/post/434