ویلم کایتل



ویلم کایتل

ویلم کایتل

Wilhelm Bodewin Gustav Keitel

زاده ۲۲ سپتامبر ۱۸۸۲ - درگذشته ۱۶ اکتبر ۱۹۴۶ ویلم کایتل با نام کامل ویلم بودوین گوستاو کایتل (Wilhelm Bodewin Gustav Keitel) یکی از فیلدمارشالهای آلمانی جنگ جهانی دوم بود که فرماندهی عالی ستاد نیروهای مسلح (Supreme Command of the Armed Forces) را بر عهده داشت در واقع او نقش وزیر جنگ را دارا بود. کایتل در دادگاه نورنبرگ محاکمه و به اعدام محکوم شد . کایتل به عنوان جنایت کار جنگی به دار آویخته شد او جزء سه مقام ارشد دولت المان بود که در نورنبرگ محاکمه شد.

ویلم کایتل

در طول جنگ جهانی اول کایتل در جبهه ی غرب و هنگ 46 توپخانه ی صحرایی خدمت میکرد که در سپتامبر 1914 و در جریان نبرد در ناحیه ی فلاندرز (Flanders) از ناحیه ی ساعد دست راست به شدت مجروح گردید.کایتل پس از بهبود یافتن در اوایل سال 1915 به عنوان افسر به ستاد عمومی ژنرالهای آلمان پیوست پس از پایان جنگ جهانی اول او در ارتش صد هزارنفری نوپای آلمان باقی ماند و در گارد مرزی فریکورپس (Freikorps) در مرز لهستان مشغول به کار شد و همچنان در ستاد ژنرالهای آلمانی به عنوان افسر حضور میافت.و سپس به مدت 2 سال در مدرسه ی سواره نظام هانوفر مشغول تدریس شد.در اواخر سال 1924 کایتل به وزارت دفاع منتقل شد.پس از به قدرت رسیدن حزب نازی در سال 1933 نقش پررنگتری در وزارت دفاع به کایتل محول شد او شب و روز برای پیشرفت ارتش آۀمان نازی تلاش میکرد او در سال 1935 بنا به توصیه ی وارنر فون فریتش (Werner von Fritsch) به درجه ی ژنرالی (Lieutenant-General) ارتقا یافت و به عنوان رئیس دپارتمان ورماخت در وزارت دفاع نیروهای مسلح در برلین مشغول به کار شد.در سال 1937 کایتل به وزارت جنگ آلمان منصوب شد(رئیس کل نیروهای ورماخت) و هیتلر را متقاعد ساخت دوست نزدیکش (Walter von Brauchitsch) را فرمانده ی کل ارتش کند با این کار کایتل به یکی از با نفوذترین و قدرتمند ترین اشخاص آلمان در امور نظامی بدل شد.(ابته برای مدت کوتاهی در سال 1938 از این سمت کنار گذاشته و فرمانداری نظامی منطقه ی زودتنلند (Sudetenland) به او واگذار شده بود اما در فوریه ی 1939 دوباره به وزارت جنگ آلمان رسید و تا پایان جنگ این سمت را برای خود حفظ کرد.)

ویلم کایتل

در طول جنگ جهانی دوم کایتل یکی از اولین طراحان حملات نظامی ورماخت در جبهه های غرب و شرق بود و تقریبا تمام عملیاتهای دفاعی و تهاجمی زیر نظر او طراحی میشد البته او مخالفت خود را در مورد حمله به فرانسه و سپس مخالفت با عملیات بارباروسا و حمله به روسیه را به پیشوا اعلام کرد ولی هر دوبار هیتلر توجهی به او نکرده و کایتل برگه ی استعفای خودش را به هیتلر تقدیم کرد که پیشوا آن را نپذیرفت.پس از نبرد فرانسه و پیروزی آلمان کایتل به همراه چندین ژنرال دیگر به درجه ی فیلدمارشالی رسید و در یک حرکت غیر معقول مدال صلیب شوالیه به او اعطا گردید.(این مدال به ژنرالهایی داده میشد که در میدان جنگ در مقابل دشمن میجنگیدند ولی کایتل یک ژنرال پشت میز نشین بود)در سال 1942 او لیستی از ژنرالهایی که در نبرد قفقاز متوقف شده بودند به هیتلر داد و از پیشوا خواست که آنان را بخشیده و فرصتی دوباره به آنان بدهد اما هیتلر تمام آنان را اخراج کرد و کایتل برای اولین و آخرین بار مقابل هیتلر ایستاد و از تصمیم پیشوا به شدت گله کرد.

ویلم کایتل

به طور کلی در حزب نازیسم کایتل را آدمی چابلوس و تملق گو میشناختند که همیشه در جلساتی که ژنرالها از مداخلات نظامی و تصمیمات هیتلر گله میکردنداز هیتلر حمایت میکرد.(به زبونه خودمونی تر چاپلوسی میکرد) به همین دلیل سایر ژنرالها به او لقب 'Lakeitel' که معنیه آن کایتل نوکر میشود داده بودند(نوکر به زبان آلمانی 'lackey'). کایتل به عنوان یک افسر نظامی طبق قانون نمیتوانست به حزب نازی NSDAP بپیوندد ولی زمانی که وزیر جنگ ورماخت بود و پیشروی سریعی در روسیه داشت نشان افتخار طلایی حزب را از دست آدولف هیتلر گرفته بود و در سال 1944 با تغییر قوانین و تشویق شدن افراد نظامی برای عضویت در حزب کایتل به طور افتخاری عضو حزب نازی شد.

کایتل-آدولف هیتلر-هاینتس گودریان

کایتل اولین نفر از سمت راست و دو نفر بعد از کایتل آدولف هیتلر و نفر از سمت چپ هاینتس گودریان

کایتل در طول جنگ جهانی دوم چندین قانون تصویب کرد که در دادگاه نورنبرگ کار دست او داد.مثلا دست هیملر را در کنترل کردن بخش اشغالی اروپای شرقی باز گذاشت و هیملر هم تمامی مخالفین هیتلر را ترور میکرد , یکی دیگر از این قوانین که به قانون شب و مه (Night and Fog) معروف است و طبق آن هیچکس نمیتوانست درباره ی زندانیان سیاسی و اسیران جنگی که ناپدید میشوند تحقیق کند.(در واقع این افراد کشته میشدند) مانند یک دسته از خلبانان فرانسوی مطعلق به اسکادران Normandie-Niemen که پس از اسارت کشته شدند.

کایتل در حال امضا قرارداد تسلیم ارتش آلمان در برلین

کایتل در حال امضا قرارداد تسلیم ارتش آلمان در برلین 9 می 1945

در سال 1945 در جریان نبرد برلین کایتل چندین عملیات برای عقب راندن نیروهای ارتش سرخ و خارج کردن برلین از محاصره ترتیب داد که همگی با شکست مواجه شدند پس از خودکشی هیتلر در روز 30 آوریل، کایتل به عنوان عضو دولت موقت دریاسالار دونیتز مشغول به کار شد.4 روز پس از تسلیم شدن آلمان تمام اعضای دولت موقت دستگیر و در دادگاه نورنبرگ محاکمه شدند.

کارت شناسائی کایتل در بازداشتگاه متفقین

کارت شناسائی کایتل در بازداشتگاه متفقین

کایتل با 4 جرم عمده روبه رو بود 1. توطئه برای از بین بردن صلح 2. برنامه ریزی و براه انداختن جنگ 3.جنایات جنگی 4.جنایت علیه بشریت که در هر چهار مورد متهم شناخته شده و به اعدام محکوم شد.

کایتل در دادگاه نورنبرگ

کایتل در دادگاه نورنبرگ

کایتل از دادگاه درخواست اعدام با تیرباران را کرد که با مخالفت دادگاه روبرو شد . و در تاریخ 16 اکتبر 1946 به دار آویخته شد.

کایتل پس از اعدام

کایتل پس از اعدام

آثار خون باقی مانده در روی صورت کایتل به دلیل برخورد سر کایتل به دریچه زیر پای او است که عمدا برای وارد آوردن رنج وعذاب بیشتر او و سایر مقامات آلمانی بسیار کوچک تعبیه شده بود دونالد ویلکیس از دانشگاه حقوق جرجیا در آمریکا در یادداشتی به این موضوع اشاره کرده و گفته این کار از روی عمد و برای وارد آوردن عذاب و خفگی رنج آور در چند دقیقه آخر زندگی مقامات دولت آلمان بود. از خداوند میخواهم رحمت را بر تمامی مردم آلمان به خصوص 2 میلیون سرباز آلمانی که در راهه دفاع و کامیابیه سرزمینه پدری جنگیده و کشته شدند ارزانی دارد اکنون من هم راه فرزندانم را خواهم رفت.همه چیز برای آلمان. اینها آخرین حرفهای فیلد مارشال ویلهم کایتل است.او یکی از ژنرالهای پشت صحنه ی آلمانی بود. زندگی شخصی جوانترین پسر کایتل به نام هانس گئورگ کایتل در سال 1940 در فرانسه از ناحیه ران به شدت زخمی شد ودر 18 ژوئیه سال 1941در یک بیمارستان بر اثر حمله هواپیماهای شوروی درگذشت و در مقبره خانودگیشان در باد گاندرسهایم به خاک سپرده شد جاییکه خاکستر کایتل نیز بعد از خریداری شدن از آمریکائیها در آنجا دفن شد. پسر دیگرش سرهنگ ارنست-ویلم کایتل در پایان جنگ توسط شوروی دستگیر شد . او در ژانویه 1956 آزاد شد، و به آلمان بازگشت کایتل پس از شکست آلمان در نبرد مسکو مانند سایر ژنرال های آلمانی با قبول مسئولیت شکست قصد خودکشی داشت که در آخرین لحظه دوست صمیمیش آلفرد یودل مانع این کار شد