لئون دگرل


لئون دگرل

لئون دگرل

Léon Joseph Marie Ignace Degrelle

متولد 15 ژوئن 1906 - مرگ 31 مارس 1994 لئون ژوزف ماریا لاگناس دگرل در تاریخ 15 ژوئن 1906 در شهر بویلون در ایالت والونیا در بلژیک متولد شد. او پس از فارغ التحصیلی از دانشکده حقوق و شرکت در دوره حقوق در دانشگاه لاوین به عنوان روزنامه نگار در روزنامه کاتولیک رومی محافظه کار به کار پرداخت. در این دوره او مجذوب نظرات چارلز موراس و ناسیونالیسم فرانسوی گردید. او تا سال 1934 و در طول دوره جنگ های کریسترو در مکزیک برای روزنامه ای در مکزیک مطلب می نوشت و این مطالب عموما بر ضد کلیسای کاتولیک بود. فعالیت های دگرل در مخالفت با احزاب کاتولیک او را به مخالفت با افرد محافظه کار و مرکز گرا و سلطنت طلب کشاند .قبل از جنگ فاشیسم در بلژیک به خصوص در منطقه فرانسوی زبان والون طرفداران زیادی داشت. لئون به همراه ژان دنیس در سال 1935 یک حزب نوین در مخالفت با احزاب محافظه کار ایجاد نمودند که شباهت های بسیاری به فاشیسم و حزب نازی داشت. حزب جدید آنها به نام راکسیسم موفق شد در انتخابات سال 1936 در بروکسل 18 درصد و در والونیا 15 درصد و در مناطق هلندی زبان 7 درصد و در مناطق آلمانی زبان 26 درصد آرا را به دست آورد. در سال 1936 دگرل با بنیتو موسولینی و ادولف هیتلر ملاقات نمود و از حمایت سیاسی و مالی آنان برخوردار شد و آنان 2 میلیون لیر و 100 هزار رایشس مارک به حزب او کمک نمودند.

پرچم حزب راکس

پرچم حزب راکس

در انتخابات سال بعد حزب او موفق شد 21 کرسی در پارلمان و 12 کرسی در مجلس سنا را کسب کند. این حزب به سرعت با سرمشق گرفتن از حزب نازی به مخالفت با یهودیان پرداخت و سیاست های ضد یهودی را در سرلوحه کار خود قرار داد و با احزاب فاشیستی در سراسر اروپا ارتباط یافت. او با ژوزف آنتونیو پریمو دی ریورا رهبر حزب فالانژ و کورنیلو زلئاکودرئانو رهبر حزب گارد آهنین ملاقات کرد و در اواسط دهه 1930 با هرژه نویسنده معروف کتابهای تن تن نیز ملاقات نمود و بعدها ادعا کرد که دوران نویسندگی وی در روزنامه ها الهام بخش هرژه در خلق تن تن بوده است اما تن تن این ادعا را رد کرد و گفت کاراکتر الهام بخش او برادر خودش به نام پاول رمی بوده است. با شروع جنگ جهانی دوم دگرل اعلام کرد با سیاست های بی طرفی لئوپلد سوم پادشاه بلژیک موافق است. پس ازحمله ی المان نازی به فرانسه و کشورهای غربی در 10 ماه می 1940 لئون دگرل توسط نیروهای آلمانی دستگیر شد و به فرانسه تبعید گردید. پس از اتمام جنگ در غرب و تثبت اشغال بلژیک لئون دگرل به بلژیک بازگشت و اعلام کرد که حزب رکسیست با حزب نازی برضد بلشویک ها متحد میباشد و از ماه آگوست به همراه تعدادی از یارانش از حزب راکسیسم به همکاری با آلمان ها مشغول شد. او به لژیون والون (تشکیل شده از داوطبان بلژیکی) پیوست و در آگوست 1941 در جریان حمله ی المان نازی به شوروی در جبهه شرق به خدمت مشغول شد. او که فاقد پیشینه نظامی بود در ابتدا به عنوان یک سرجوخه در جنگ شرکت کرد و پس از اندکی به مقام افسری رسید. مدتی بعد واحد لژیون والونیا از کنترل ورماخت خارج شد و به واحد وافن اس اس پیوست و در ژوئن 1943 به تیپ پنجم زرهی والونیا تبدیل شد.

پوستری برای جذب نیرو در لشگر والون

پوستری برای جذب نیرو در لشگر والون


نشان والون

نشان والون

او پس از پوشیدن یونیفورم اس اس توسط کلیسا شدیدا مورد نکوهش قرار گرفت و تکفیر شد. او در جبهه چرکاسی چندین بار زخمی شد و پس از ادغام تیپ والونیا در یک لشگر وافن اس اس، لئون دگرل در اوایل سال 1945 به درجه سرهنگ دومی ارتقا یافت. در 27 آگوست 1944 نشان صلیب شوالیه را از دستان هیتلر دریافت نمود و بعدها ادعا نمود که هیتلر در زمان اعطای این نشان به او گفته بود که: اگر من فرزندی داشتم تمایل داشتم که مانند تو باشد. وی اندکی بعد موفق به دریافت نشان برگ بلوط شد که فقط دو غیر آلمانی دیگر به نامهای آلفونس لبانه استونیائی و آگوستین مونز گراندس اسپانیائی موفق به دریافت آن شدند.

دگرل و هیتلر

دگرل و هیتلر


مدال صلیب شوالیه با برگ بلوط

مدال صلیب شوالیه با برگ بلوط

پس از پایان جنگ و شکست آلمان نازی دگرل ابتدا به دانماررک و از آنجا به نروژ فرار کرد و در نروژ موفق شد یک هواپیمای هاینکل 111 که بعدها ادعا شد توسط آلبرت اشپیر به او تحویل داده شد به دست آورد و به اسپانیا پرواز کرد. هواپیمای او پس از رسیدن به سواحل سان سباستین در شمال اسپانیا سقوط کرد و لئون دگرل در این سانحه به شدت زخمی شد.

فرود اضطراری هواپیمای دگرل

فرود اضطراری هواپیمای دگرل در ساحل لا کوستا در سان سباستین اسپانیا می 1945

زمانی که کشورهای متفقین از اسپانیا درخواست تسلیم دگرل را نمودند، ژنرال فرانکو حاکم اسپانیا این خواسته آنان را رد کرد و از تحویل او به بلژیک نیز خودداری نمود. پس از چند پیام دیپلماتیک و افزایش فشارها بر روی دولت اسپانیا، آن کشور اعلام نمود که دگرل از بیمارستانی که در آن بستری بود فرار کرده است. متفقین برای اعمال فشار بر وی هر شش فرزند او را به گروگان گرفتند و آنان را از یکدیگر جدا نمودند. اما یک شبکه از وفاداران به نازیها موفق به یافتن تک تک آنان شده و سرانجام خانواده دگرل در اسپانیا دوباره دور هم جمع شدند.

دگرل به همراه 4 خانواده

دگرل به همراه 4 دختر از شش دخترش و همسرش

دگرل موفق شد اسناد هویت جعلی برای خود تهیه کند و در سال 1954 دولت اسپانیا با همین مدرک جعلی و تحت نام خوزه لئون رامیرز رینا به او تابعیت کشور اسپانیا را اعطا نمود. از دیگر سو، دولت بلژیک او را غیابا محاکمه و محکوم به اعدام با جوخه آتش نمود. در زمان حاکمیت دولت فرانکو دگرل به عنوان یکی از بلند پایه ترین افراد خارجی مستقر در آن کشور در جشن ها و میهمانی ها و محافل دیپلماتیک با یک یونیفورم سفید حضور می یافت و مدالهای خود را که در جنگ دوم جهانی کسب نموده بود را نیز به لباس خود می آویخت.

دگرل در اسپانیا

پس از مرگ ژنرال فرانکو و آغاز روند استقرار دموکراسی در اسپانیا لئون دگرل همچنان به اقامت خود در ان کشور ادامه داد و مشکلی برای وی پیش نیامد. لئون دگرل در تمام مباحثات و محافل دیپلماتیک از جنبش های راست گرای افراطی مانند نازیسم به شدت جانبداری می کرد. او همچنین رهبری حزب نئونازیهای اسپانیا را نیز برعهده داشت و در یک روزنامه در بارسلونا مطلب می نوشت. از جمله این مطالب باید به نامه های سرگشاده که وی خطاب به پاپ منتشر کرده بود اشاره کرد. دگرل در این نامه که در خصوص بازداشتگاه مرگ آشویتس منتشر شده بود کشتار دسته جمعی و هدفمند در آن بازداشتگاه را یک دروغ بزرگ مقدس نامید. او در این نامه به نقل اظهارات یکی از نجات یافتگان این بازداشتگاه به نام ویلتا فریدمن که یک کاتولیک متولد ونژلو بود، پرداخت که از شهادت او در دادگاه برگرفته شده بود و به خنثی سازی اظهاراتی که نازیها را به کشتار نژادی متهم می کرد پرداخت. این نامه موجب احضار دگرل به دادگاه گردید و اگر چه قضات دادگاه بدوی به دگرل گرایش داشتند و او را تبرئه نمودند اما دادگاه عالی او را به جرم جنایت برضد یهودیان و غیر یهودیان مجرم شناخت و وی را محکوم به پرداخت غرامت نمود. زمانی که در دادگاه از او خواسته شد تا اگر بخاطر جنگ دوم پشیمان است اظهار ندامت نماید وی پاسخ داد جنگ تنها چیزی بود که همه ما آن را باختیم (او به دلیل شکست آلمان همه اروپائی ها را بازنده می دانست). لئون دگرل در 31 مارس 1994 در سن 87 سالگی بر اثر بیماری معده در بیمارستانی در مالاگای اسپانیا درگذشت.